Bir Japon, Istanbul'da geçirdigi bir haftanin sonunda fikri soruldugunda
sunlari soyluyor:
Turkler'in evine gittiginizde, tanimasalar da buyur ediyorlar.
Siz oturmadan kimse oturmuyor. Siz sofraya geçmeden kimse geçmiyor.
En iyi yere sizi oturtuyorlar. Siz yemege baslamadan kimse
baslamiyor.
Zorla her yemekten tattiriyorlar. Siz kalkmadan
kimse, evin çocugu bile
sofradan kalkmiyor. Cay, kahve, meyve,
ikram bitmiyor. Herkes sizi rahat
ettirmek için ugrasiyor.
Kumandayi elinize veriyorlar. Sirtiniza, altiniza
yastik
konuyor. Yorgunluktan ölseler bile siz kalkmadan kimse gidip
yatmiyor
. Gitmeye yeltendiginizde bu kez birakmiyorlar.
Yataklarini veriyorlar,
kendileri kanepede, koltukta yatiyor.
Sonra evden çikiyorsunuz ayni adamlar
180 derece
degisiveriyor. Herkes arabasini ustunuze suruyor. Arabanin
burnunu çikarmazsaniz kimse yol vermiyor. Kornalar, kufurler.
Serit
degistirmek bile mumkun degil. Yayaysaniz isik olmayan
bir gecitten
mumkunu yok gecemezsiniz.
Evde oyle, arabada boyle, nasil oluyor? Bu isi cozemedim.
evt biz böyleyiz 
