|
kajmeran_
|
 |
|
|
Tüm zamanların en ünlü gemisi Titanik, herkes tarafından bir deniz faciası
>nedeniyle tanınır oysa dev yolcu gemisinin ardında inanılmaz bir gizem
>saklı.
>Titanik'in akıl almaz öyküsünü sunarken uyarıyoruz. Bir düşünün, Titanik'i
>batıran
>gerçekten bir buz dağı mıydı?
>
>
>Hiç kimse onun dünyanın en büyük kehanetlerinden birisini yaptığını
>bilmiyordu.
>Hatta kendisinin dahi haberi yoktu. Adı; Morgan Robertson´du, Amerikalıydı,
>1861
>´de doğdu, gençken denizcilik yaptı, sonra ise bir elmas eksperi oldu ve
>New
>
>York´da kuyumculuk yaptı. Sonra Kipling´in bir öyküsünü okudu ve yazar
>olmaya
>karar verdi. İlk öyküsü 25 $´a satıldı, daha sonra yazdığı 10 öyküden ise
>1000 $
>kazandı. Yazmak ona artık kolay ve kazançlı geliyordu. 1897 yılının bir kış
>gecesinde 24.Caddedeki dairesinde yeni bir deniz öyküsü yazmayı planladı.
>Bu
>bir
>uzun öykü olacaktı.
>
>
>
>Hayali "Titan Kazası"
>
>Hayalinde dev bir yolcu gemisi vardı, asla batmayan bir gemi. Bir aşk
>teması
>
>üzerine kurulu olan öykünün kahramanları bu dev gemiye binip, İngiltere´den
>ABD´ye gidiyorlardı ve aşk hikayesi dünyanın en lüks gemisinde sürecekti.
>Ama
>öykünün hayali kahramanları beklenmedik bir sürprizle karşılaşacaklar ve
>bir
>deniz
>kazası batmaz denen gemiyi okyanusun dibine yollanacaktı. Robertson´un
>teması
>buydu, oturup yazmaya başladı ve öyküye iki isim verdi; "Futility"yani
>"Nafile"
>ve "Titan Kazası"... Evet, yanlış okumadınız; Titan... Şimdi beraberce
>Robertson´un romanından bİr bölümü; "Titan"ın batış sahnesini okuyalım.
>
>
>"Gözcü haykırdı; ´buzdağı! Birinci subay, kaptana haber verdi ve derhal
>makine
>dairesine tornistan yani geri git emri verildi. Fakat dev gemi durmuyordu,
>hızını
>kesmesi için zaman lazımdı ve sisler arasında görünen buzdağı yaklaşıyordu.
>Aşağıdan ise orkestranın ve eğlenen insanların sesleri duyuluyordu. Sonra
>buzdağı gemiye ulaştı, bu arada gemi ters çalışan pervanelerin gayretiyle
>yan
>dönmüştü ama yetersizdi ve kaptanla yardımcılarının ç****iz bakışları
>arasında
>buzdağı Titan´ın sancak tarafına çarptı. Darbe hafifti hatta pek
>hissedilmedi,
>kaptan o anda ucuz atlattık diye düşünüyordu. Ama birkaç dakika sonra gemi
>birden yan yattı, buzdağı asıl yarayı su kesiminin altında açmıştı, yara
>öldürücüydü
>çünkü uğursuz buzdağı Titan´ın bordasını jilet gibi keserek, parçalamıştı."
>
>
>
>İnanılmaz kehanet gerçekleşiyor...
>
>Ve Robertson 1898 yılında öyküsünü küçük bir kitap olarak yayınladı. Kitap
>onu
>çok daha sonra ölümsüz yapacaktı, dünyanın en çarpıcı ve en dehşet verici
>kehanetini yazmıştı ama sonuç yayınladığı dönem için aynen kitabın adı
>gibiydi
>yani "Boşyere" Aradan 14 yıl geçti ve başka bir zamanda, başka bir gemi,
>asla
>batmaz denen dünyanın en lüks ve en büyük yolcu gemisi Titanik,
>İngiltere'nin
>Southampton limanından yeni dünyaya doğru denize açıldı. Sonra, 1912
>yılında
>14
>Nisan´ı, 15 Nisan´a bağlayan gecede sisler arasından birden ortaya çıkan
>bir
>
>buzdağı batmaz denen Titanik'in katili olacaktı. Yukarda okuduğunuz
>Robertson´un romanındaki batış sahnesi aynen gerçekleşti. Sadece o kadar
>mı?
>
>Bakın Morgan Robertson Titanik´den 14 yıl önce yazdığı romanında daha
>neleri
>
>bilmişti; Robertson´un romanındaki Titan adlı gemi Southampton limanından
>yola
>çıkıyordu ve 14 yıl sonra Titanik de aynı limandan yola çıktı.
>Romandaki gemi ile, Titanik arasında sadece 4 metre fark vardı. Titan 248
>metre,
>Titanik 252 metreydi.
>
>
>
>Daha da ötesi var;
>
>Robertson´un romanındaki dev Titan, New Foundland yakınında; Kuzey
>Atlantik´
>
>de bir buzdağına çarparak battı ve işte inanılmaz ama gerçek; Talihsiz
>Titanik de
>14 yıl sonra aynı koordinatta, aynen romandaki benzeri gibi bir buzdağına
>çarparak okyanusa gömüldü.
>Ve her iki gemide de; yeterince cankurtan filikası yoktu; Robertson
>romanındaki
>gemide 24 filika bulunduğunu yazıyordu; Titanik´de ise 22 filika vardı ve
>bu
>
>yüzden can kaybı büyük oldu.
>Sonra...Gerçek kazanın sonucunda 1513 yolcu boğularak öldü ve kayboldu.
>Aynen
>14 yıl önceki romanda yazıldığı gibi... Robertson´un romanındaki Titan´da
>ise 1500
>kişi ölüyordu. Her iki gemi de 3000 kişilikti ve Titanik´e 2224 kişi
>binmişti.
>
>Aynı asla batmaz denen gemi,
>
>Aynı yerden aynı yere yolculuk,
>
>Aynı tarihte, aynı yerde kaza,
>
>Aynı buzdağı ve aynı tür batış,
>
>Aynı yolcu ve ölü sayısı,
>
>Hatta iki gemi de batarken orkestranın ilahi çalmasına kadar...
>
>Bir kez daha okuyun ve düşünün...
>
>İki geminin ağırlıkları da çok yakındı. Robertson romanında Titan´ı
>70.000ton
>ağırlığında yazmıştı; Gerçek Titanik ise 66.000 tondu.
>Her iki geminin de üç pervanesi vardı ve her ikisi de 3000'er yolcu
>taşıyorlardı.
>Gerek romandaki hayali Titan´a gerekse de gerçek Titanik´e Avrupa´ nın
>sayılı
>zenginleri ve ünlü aileleri binmişlerdi. Daha sonra Robertson öyküye; gemi
>hızla su
>aldığını. Alarm verildiğini, filikaların indirilerek, önce kadınlar ve
>çocuklar
>bindirildiğini, yardım çağrıları yapılırken, Avrupa´nın en ünlü ve zengin
>ailelerinin
>mensuplarnın birbirlerine ebediyen veda ederken, dev yolcu gemisi Titan'ın
>buzlu
>kutup sularına hızla gömüldüğünü anlatarak devam ediyordu.
>
>Büyük kehanet farkedilmiyor...
>
>
>
>Morgan Robertson başarılı olamadı, kitabı satmadı, daha sonra yazdıkları da
>ilgi görmedi. Bunalıma girerek, bir hastanede psikolojik tedavi gördü.
>Sonra
>yeni biröykü yazdı, bir Fransız dergisinde yayınlanan bu öyküde de,
>denizaltılardan söz ediyor ve periskopu tarif ediyordu. Ama yine ilgi
>görmedi. Başarısız bir yazar olarak, Mart 1915´de bir otel odasında ayakta
>geçirdiği bir kalp kriziyle yaşama veda etti. Asıl inanılmaz olay burada
>çünkü Robertson mart 1915´de öldü. Yani gerçek Titanik´ in batışından üç
>yıl
>sonra...Ve hiç kimse Robertson´la ilgilenmedi, yine kimse farketmedi ve hiç
>kimse onun 14 yıl önce Titanik´i aynen nasıl anlatabildiğini merak etmedi.
>
>Kimse onu anımsamadı, ta ki 1980´lerde inanılmaz olaylarla ilgili
>araştırmalar yapılıncaya kadar... Morgan Robertson;Titanik batmadan 14 yıl
>önce, gemiyle ve kazayla ilgili herşeyi tıpatıp aynen nasıl yazmıştı ?
>Raslantımıydı? O, başarısız bir yazar olarak tarihin karanlıkları arasında
>kayboldu, şimdi ise ruhu hatırlanmanın sevinci içinde olmalı... Kehanet
>sıradan bir iş değil, ve asıl gizem kendi yapısında, ne zaman ve nerede
>ortaya çıkacağı hiç belli olmuyor; oysa gelecekte nelerin olacağı konusunda
>çevremiz sayısız ipucu dolu; yeter ki görmek için çaba gösterelim. Titanik´
>in gizemi burada da bitmiyor. Biri daha var;
>
>"Denizde tehlikede olanlar için dua ediyoruz..."
>
>Kanada, Winnipeg´de Rosedale Metodist Kilisesi´ndeyiz, Rahip Charles Morgan
>bir pazar sabahı erkenden kalkmış, o günkü ayin için hazırlık yapıyordu.
>Okunacak ilahinin numarasını karatahtaya yazdı. Tüm hazırlıklarını
>bitirdikten sonra, ayine kadar biraz uyumak amacıyla odasına çekildi ve
>derin bir uykuya daldı. Birden kendini çok canlı ve etkin bir rüyanın
>içinde
>buldu. Karanlıkların içinde, dev bir kütle vardı, dalgaların sesleri
>duyuluyordu, çanlar çalıyor ve Rahip Morgan´ın çok uzun yıllardır
>işitmediği
>bir ilahi duyuluyordu. Rüya o kadar etkili ve rahatsız ediciydi ki, Morgan
>uyandı, ilahi ve çan sesleri kulağından gitmiyordu. Saatine baktığında,
>fazla zaman geçmemiş olduğunu gördü, rüyanın kötü etkisinden kurtulmaya
>çalışarak yeniden uyumaya çalıştı ve yeniden uykuya daldı. Rüya tekrar
>başladı, ilahi, çan sesleri, karanlık, dalga sesleri ve devrilen dev kara
>kütle. Morgan bu kez, panikle uyandı ve kendini boş kiliseye attı,
>karatahtaya giderek o bir türlü kulaklarından gitmeyen ilahinin numarasını
>yazdı. Ayin saati gelmişti, cemaat toplanıyordu, Rahip Morgan ilahiyi
>başlattı, notalar kilisede çınlarken, aynı anda binlerce mil ötede
>okyanusun
>ortasında aynı ilahi buzlu denizi çınlatmaktaydı; "Duy, Kutsal Baba, Sana
>denizde tehlikede olanlar için dua ediyoruz." İlahi biterken, Rahip
>Morgan´ın gözlerinden yaşlar akıyordu. Aynı günün sonraki saatlerinde,
>Rahip
>ilahiyi okudukları sırada Atlas Okyanusu´nun derinliklerinde büyük dramın
>yaşandığını öğrendi. O gün, 14 Nisan 1912´idi ve Atlantik´in kuzeyindeki
>buzlu sularda Titanik suların içinde yokolmuştu.
>
>Titanik'de bir gariplik var...
>
>Titanik battığında, ünlü İngiliz gazeteci William T. Stead gemide
>bulunuyordu.1892 yılında Stead hikayeler yazarak yaşamını kazanıyordu.
>Gazeteciliğinin yanısıra Stead, ölüm ötesi ve Spiritüaliizm ile yani
>Ruhçuluk'la da ilgileniyor, araştırmalar da bulunuyordu. O yıl yazdığı kısa
>hikayelerden birinin adı neydi biliyormusunuz? "Titanik" ve yine
>Titanik´den
>20 yıl önce...YineTitanik´de olduğu gibi, Stead´ın hikayesindeki Titanik´de
>bir buzdağına çarparak batıyordu. Ve Stead´ın yazdığı hikayede, Stead
>kendisini kazadan kurtulan biri olarak anlatıyordu. Ve; 20 yıl sonra gerçek
>Titanik batarken, o buzlu ve soğuk denize gömülenlerden birisi Stead´ ın
>gerçekten kendisiydi. Ama; sonu romandaki gibi olmadı çünkü
>kurtulamayacaktı. Zira bu roman gerçekti ve başka bir romancı tarafından
>yazılmıştı. O anda Stead ne düşünmüştü? 20 yıl önce yazdığı hikayeyi
>düşünüp, kurtulacağına inanıyormuydu? Bunu asla bilemiyeceğiz...
>
>Biri daha var. Ama çok daha sonra; 1935´ de... William Reeves adlı bir
>denizci bu; İngiltere´den Kanada´ya giden "Titanian" adlı kömür yüklü
>buharlı gemi; soğuk bir Nisan gecesinde Kuzey Atlantik´de seyrediyordu.
>Bütün denizcilerin ezbere bildikleri o uğursuz yere; Titanik´in battığı
>noktaya varmışlardı. Reeves, güverteden denize bakarak yıllar öncesindeki
>olayları düşlüyordu. Ve o gün Reeves ´in doğum günüydü, olabilir ama
>Reeves´
>in doğduğu tarih çok önemliydi, çünkü Reeves 14 Nisan 1912´ de doğmuştu.
>Yani Titanik´in battığı günde. İşte tam o günde; Titanik´in battığı günde
>Reeves doğum gününü; Titanik´ in battığı yerde kutluyordu. Ve birşey
>oldu...
>Reeves birden, suların kaynaştığını ve dev bir buzdağının geminin yolu
>üzerinde belirdiğini gördü. Tam o anda da, köprüden alarm verildi. Uzaklık
>yeterliydi. Mürettebat gemiyi zamanında durdurdu, buzdağının yanından
>geçeceklerdi ama olmadı... Çünkü bir saat içinde çevreleri; yüzlerce buz
>kütlesi tarafından sarıldı. Artık hareket etmelerine imkan yoktu. Reeves ve
>arkadaşlarının içinde bulundukları Titania adlı gemiyi, ancak 9 gün sonra
>yetişen buz kırma gemileri kurtardılar. Neden? Buzdağları o korkunç gecenin
>yıldönümünde, bir grup denizcinin orada bulunmasını mı istemişlerdi ?
>
>Evet... İnanılmaz ama gerçek zira Titanik´ in gizemi şaşırtıcı. Titanik
>şimdi okyanusun derinliklerinde uyuyor sadece bir kez ziyaret edildi. 1
>Eylül 1985´de Amerikalı ve Fransız uzmanlardan kurulu bir sualtı ekibi onu
>buldu ve görüntüledi. Morgan Robertson; Titanik batmadan 14 yıl önce,
>gemiyle ve kazayla ilgili herşeyi tıpatıp aynen nasıl yazmıştı,
>raslantımıydı? William T. Stead 20 yıl sonra içinde öleceği geminin adını
>ve
>kendisinin de içinde bulunduğu öyküsünü, hangi raslantı sonucunda yazmıştı?
>Titania adlı gemiyle, Titanik´in battığı günde doğan ve doğum gününde
>Titanik´in battığı yerde bulunan Reeves´ in buzdağları tarafından 9 gün
>hapsedilmesi de raslantımıydı? Düşünür Voltaİre diyor ki; "Belki de
>raslantı
>dediğimiz şey; belirli bir şeyin bilinmeyen nedenidir..." Robertson, Stead
>ve Reeves bizim gibi birer insandılar. Bizler gibi normal ama bilinmeyen
>yönleri olan insanlar. Her insan gibi... Ve siz de; bilinmeyen
>raslantılarla
>her an karşılaşabilirsiniz...
>
>
>Titanik´den sesler;
>
>
>
>Kazadan kurtulanların anıları;
>
>"Kazadan bir gece önceydi, karım başıma Titanik´in sahibi olan White Star
>Şirketi´nin ambleminin bulunduğu kepi giydirdi, güvertedeydik ve tam o anda
>gökde bir yıldız parçalara ayrılarak dağıldı. Karım bundan hiç
>hoşlanmadığını söyledi. "
>
>Kamarot Arthur Lewis
>
>"Babam heyecanlı, annem moralsizdi ve hayatımda ilk kez onun ağladığını
>gördüm. Umutsuzdu ve birşeylerin yolunda gitmediğini söylüyordu. Yedi
>yaşındaydım ve daha önce hiç hiç gemi görmemiştim. Çok büyüktü, herkes çok
>heyevanlıydı, kamaraya indik, babam anneme yatmasını ve sakinleşmesini
>söyledi ama annem bütün gece oturdu, ta ki kazaya kadar ve sadece ben
>kurtuldum. "
>
>Eva Hart
>
>"Woolston´da yaşıyorduk, okul öğleyin tatil edildi ve Titanik´in limandan
>ayrılışını görmeye götürüldük. Öğretmenimiz başımızdaydı, sonra Titanik
>yavaş yavaş iskeleden ayrılmaya başladı; bu onu son görüşümüzdü,
>Southampton
>sularında gittikçe uzaklaşıyordu. Yanımda yaşlı bir adam vardı, eliyle iyi
>şans işaretleri yaptıktan sonra başını salladı, sonra yüksek sesle hiç umut
>olmadığını söyledi."
>
>Lois Brown Jacobs
>
>Nasıl battı?
>
>Titanik nasıl battı? O kadar çok kuram var ki; bunların en yenilerinden bir
>tanesi kasıtlı batırıldığı yolunda; tabii ki sigorta parası için. Ama
>buzdağının nasıl gemiye çarptırıldığının cevabı yok, yanlız ilginç iddialar
>ortaya atılıyor. Titanik´in Kuzey Atlantik´in derinliklerinde yattığını
>hepimiz biliyoruz. Buzdağı, gemiye sancak tarafından çarpmış ve çelik
>levhaları yarmıştı. Ünlü tiyatrocu Thomas Andrews gemi batarken ön tarafta
>bulunan beş su geçirmez kamaranın birisindeydi. Çarpmanın hemen ardından
>kamaralara buzlu deniz suyu dolmaya başladı. Aslında kamaraların sadece
>birisi delinmişti ama su kolayca diğerlerine de geçti, Andrews olayın
>tanığıydı yani su geçirmez denilen kamaralar su geçiriyordu. Aynı şey su
>geçirmez denilen alt bölümlerde de oldu ve Titanik bu yüzden kolayca battı.
>Jack Thayer, Titanik´in batmadan evvel su yüzeyindeyken iki bölündüğüne
>inanıyor ve anlatıyondu ama çok kişiye göre kaza böyle olmamıştı fakat
>1985´de
>
>
>
>Dr. Robert D. Ballard, Titanik´i okyanusun dibinde iki parça olarak buldu.
>Ballard ve ekibi Titanik´in pruvasından kırıldığını belirledi çünkü yara
>alınca gerilime dayanamamış ve denizden evvel içeri dolan sert havanın
>basıncıyla ikiye bölünmüştü. Bugün iki parça birbirlerinden yarım kilometre
>uzaklıkta ayrı yönlerde duruyor.
>
>
>
>
>
>
>
>Titanik´in batış nedeni söylenceleri az değildir;
>
>* Titanik, kardeşi Olympic´le beraber sigortalanıp, ikisi de kasıtlı mı
>batırıldı?
>
>* Mürettebat ve Kaptan Smith sarhoş muydular?
>
>* Gemi subayı Murdoch, neden kendini öldürdü?
>
>* Kaptan Smith´in de intihar ettiği, telsizle gerçekten bildirilmiş miydi?
>
>* Niçin görevliler dürbünle çevreyi gözlemediler? Oysa bu yapılsaydı,
>buzdağı çok önceden görülebilirdi.
>
>* Titanik buzdağını son anda görüp dönmeye çalışırken, önce kıçından sonra
>da önünden iki defa mı yara aldı.
>
>* Su geçirmez bölmeler neden açıktı?
>
>* Söylendiği gibi Californian adlı gemi veya bilinmeyen bir diğer gemi,
>Titanik´i batarken görmesine rağmen yardıma gelmedi mi? Kurtulanlardan
>birçok kişi, bir geminin ışıklarını gördüklerine dair yeminler ediyorlardı.
>
>Bunları biliyor musunuz?
>
>* Biliyor muydunuz... Bazı yolcuların köpekleri güvertede bulunan köpek
>kulübelerindeydi. Bunlardan birisinin değeri 750 £´du ve 1912 yılında bu
>miktar çok büyük bir paraydı. Bugünkü değeri 300.000 £ olarak hesaplanıyor.
>
>* Biliyor muydunuz... İkinci Dünya Savaşı sırasında, adı "Titanic" olan bir
>propaganda filmi yapıldı. Gemide gizli olarak bulunan bir Alman subayının
>hikayesiydi.
>
>* Biliyor muydunuz... Yolcuların bazıları, gemi batmadan biraz evvel,
>jimnastikhanede bisiklete biniyorlardı.
>
>* Biliyor muydunuz... Titanik´in birinci sınıf kamaralarının ve dinlenme
>salonunun bazı pencereleri ve kepenkleri, İngiltere Alnwick´de bulunan
>White
>Swan Oteli´nden alınmıştı.
>
>* Biliyor muydunuz... Titanik´den kurtulan gemi subaylarının ve
>mürettebatın
>hiçbirisi yaşamlarının kalanında mesleklerini sürdürmelerine rağmen asla
>kaptan olamadılar.
>
>* Biliyor muydunuz... Titanik, Southampton´dan ayrıldıktan hemen sonra
>kömür
>depolarında yangın çıkmış ve söndürülmüştü.
>
>* Biliyor muydunuz... Kurtulanlardan birisi olan gemi subayı Murdoch, gemi
>batmadan evvel intihar etti, aslında elindeki tabancayla kalabalığın
>filikalara hücüm etmelerini engellemekle görevliydi.
>
>* Biliyor muydunuz... Gemi batmaya başladıktan sonra uzaklaşan ilk
>cankurtaran filikasında sadece 28 kişi vardı, oysa filika 64 kişilikti.
>
>* Biliyor muydunuz... Titanik limandan ayrılmadan evvel demirlerini
>alırken,
>çıpaların birisi yakınındaki bir geminin iplerine takıldı ve neredeyse onu
>batırıyordu ve geminin adı Titanik´in asla göremeyeceği limanın adıydı;
>"New
>York"
>
>
>
>
>* Biliyor muydunuz... Faciadan hemen sonra, New York´da bir söylenti
>yayıldı; Titanik´in batış nedeni bulunmuştu çünkü kargonun konulduğu yerin
>gizli bir bölmesinde demir kafesli bir sandığın içinde bir lahit vardı.
>Lahit ve içindeki Mısır kralının mumyası, ABD´de gizlice satılmak üzere
>eski
>eser kaçakçıları tarafından gemiye yüklenmişti. Mısır inançlarına göre bu
>hırsızlık, tanrılara karşı bir hakaretti ve Anubis´in kudreti buna izin
>vermezdi. Tanrılar Titanik´i batırdı ve mumya denizin dibini boyladı.
>Belki... İki yıl sonra, söylenti yine başladı ama bu kez farklıydı; mumya
>batmadan evvel kaçırılmıştı yani gemide bulunan kaçakçılar veya kaçakçı
>gemicilere rüşvet vererek, mumyayı ambardan çıkarttırmış ve bir filikaya
>yükletmişti. Ve şirketin subaylarından birisi bu öyküyü onaylıyordu. Sonra
>kaçakçı rüşvet vermeye devam ederek, mumyayı Carpathia gemisine yüklemeyi
>de
>başararak, New York´a getirdi. Ama şansı orada sona erdi, satış yapılamadı,
>kimse mumyayı almıyordu. Kaçakçılar mumyayı geri götürmeye karar vererek,
>bu
>kez Empress Of Ireland adlı gemiye yüklediler ve Empress Of Ireland´da
>battı
>ama mumya yine kurtarıldı ve Ameriya´ya geri döndü. Sonuncu kez yine bir
>gemiye yüklenerek, yola çıkarıldı ama kader kararından dönmüyordu. Üçüncü
>gemi de torpillenerek batırıldı. Geminin adı Lusitania´idi. Kimliği
>bilinmeyen gizemli firavun sonunda huzura kavuşmuştu.
>
>* Biliyor muydunuz... Titanik mitleri neredeyse sonsuzdur. Örneğin Kaptan
>Smith´in bir bebeği kurtararak, bir filikaya kadar yüzerek götürdüğü ve
>sonra yine yüzerek geriye döndüğü ve gemiyle beraber battığı anlatılır.
>Weekly World News gazetesine göre olay gerçektir. Titanik´de bulunan
>altınların ve mücevherlerin miktarı bilinmiyor zaten kargo kesin olarak
>belgelenmemişti; ama gemide kesin olarak bulunan Ömer Hayyam´ın el yazması
>mücevher işli "Rubaiyat"ı büyük kayıptı. Kargo listesinde, bir de yeni
>Renault otomobil vardı,
>
>
>Kim uğursuzdu?
>
>
>
>İki gazeteci olan John Eaton ve Charles Haas´a göre, mumyanın kaderini
>paylaşan gerçek birisinden söz ediyorlar; adı Frank "Lucky-şanslı" Tower.
>Tower, belki de gezegenin en uğursuz denizcisiydi. İlk önce Titanik´de
>ateşçiydi, kazadan yüzerek kurtulmuş ve ölümü atlatmıştı sonra o da Empress
>of Ireland´ın mürettebatına katıldı ve o da battı, Tower bu kez çok zor
>kurtulmuştu. En son işini bulduğunda mutluydu ama bu uzun sürmedi,
>Lusitania´da iş bulmuştu, gemi ayaklarının altında sulara gömülürken Tower
>haykırıyordu; "Şimdi zamanı geldi mi?" Bu öykü iki gazeteci tarafından
>anlatılmasına ve Ripley´in ünlü "İster inan, ister inanma" külliyatında yer
>almasına rağmen, tarihçiler tarafından onaylanmadı; tarihçiler üç geminin
>mürettebat listesinde bu isimde birisinin bulunmadığını söylüyorlardı.
>Ripley ise, gemicinin adının farklı olduğunu söylerek, işin içinden
>sıyrıldı; peki üç gemide de aynı isimli biri var mıydı? Evet, bir değil,
>birkaç kişi vardı ama bunların aynı kişiler olup olmadığı asla
>anlaşılamadı.
>Fakat bunlardan birisinin öyküsü kesin gerçekti; Aslında Titanik´in
>kamarotlardan Violet Jessup, White Star Gemi Şirketi´nin gerçekten de
>lanetli kişisidir. Genç kadın, önce şirketin Olympic gemisindeydi, geminin
>Hawke şilebiyle çarpışıp batmasından kurtuldu, sonra Titanik´de de hemşire
>asistanı olarak görevlendirildi ve yine kurtuldu. Violet, Şirketin üçüncü
>gemisi olan Britannic´de görevini yaparken son yolculuğuna çıkmıştı.
>Violet´in kaderi White Star Şirketi´nin gemileriyle aynıydı...
>
|
